در گذشته دور در بیشتر کشورها و همچنین ایران سرشماری نفوس برای اخذ باج و خراج توسط دولتها و حکمرانان بعمل می آمده است و اولین سرشماری نفوس در ایران به زمان انوشیروان نسبت داده می شود. در ایران اولین سرشماری به روش نوین و با توصیه سازمانهای بین المللی، در سال ۱۳۳۵ شمسی صورت گرفت. تا قبل از آن، تفکر علمی مربوط به آمار جمعیت، مربوط به دوره اصلاحات امیرکبیر می باشد، در حال حاضر تنها سازمان مسئول سرشماری و آمار در کشور، مرکز آمار ایران می باشد. از سال ۱۳۳۵ هر ۱۰ سال یکبار سرشماری نفوس به اجرا درمی آید و تاکنون شش سرشماری عمومی از سال ۵۱۳۳- ۵۱۳۸ در سراسر کشور به اجرا درآمده است. تغییرات جمعیتی طی ۳ دهه و برآورد آینده جمعیتی ایران، ضرورت بحث تأمین نیازهای مرتبط به آموزش عالی، ایجاد اشتغال، ازدواج و مسائل جوانان مطرح می شود، علاوه بر چالشهای مرتبط به تغییرات ساختار سنی جمعیت کشور طی سالهای آتی با چالشهای دیگری در ارتباط با مهاجرت و توزیع مکانی جمعیت، نیروی انسانی و اشتغال، باروری، تحولات خانواده و بالاخره تأثیر تحولات جمعیتی بر روابط اجتماعی و فرهنگی مواجه می شویم به عنوان مثال، جمعیت سالخورده کشور در عرض سالهای ۱۳۸۵- ۱۴۰۴ (۲۰ سال) نزدیک به ۳برابر خواهد شد و پدیده سالمندی استقرار می یابد لذا سیاستهای مرتبط با این گروه سنی را می طلبد.