مطالعه زندگی و آگاهی از مراتب کوشش های این انسان های معنوی می تواند سرمشقی بی بدیل برای زندگی ما باشد. بنابراین باید به آن ها که چراغ های روشن هدایت به شمار می آیند، اقتدا کنیم و برای ارج نهادن به مقام والای آنان، تا آنجا که می توانیم در ادای حق محرومین و بیچارگان بکوشیم.

تعاون اخلاقی زمینه رشد جامعه

در هر عمل تعاونی؛ دو طرف به عنوان یاری دهنده و یاری گیرنده می باشند. گاهی یاری دهنده و یاری گیرنده از لحاظ هدف عمل تعاونی یک شخص است که این خود یاری است. گاهی نیز هدف عمل تعاونی رفع نیاز دیگری یعنی یاری گیرنده باشد که اصطلاحا دیگر یاری می گوییم و چنانچه هدف تعاون رفع نیاز یاری دهنده و یاری گیرنده به طور متناوب و متقابل باشد این عمل را همیاری می نامیم.

با توجه به تعریف فوق در خود یاری: منزلت اجتماعی، قدرت اجتماعی، محبوبیت اجتماعی، آبرو و اصالت اجتماعی، امنیت و آرامش روانی، جلب رحمت خدا و ... و در تعاون دیگر یاری: خدمات اجتماعی، روابط اجتماعی، همبستگی اجتماعی، کمک به زندگی دیگران، راهنمایی دیگران، هدایت دینی و... و در نوع سوم همیاری: یاری متقابل، همبستگی متقابل، صلح و آشتی، رفع فقر و نیازمندی، مواسات، کاهش غم و اندوه، نشاط خاطر و همیاری عبادی حاکم است.1

زمانی می توانیم در مسائل و مشکلات زندگی خوب تصمیم بگیریم و حل و فصل کنیم و به دنبال جامعه ایده آل و مطلوب مورد انتظار قرآن و ائمه معصومین باشیم که در کنار خود یاری، دیگر یاری و همیاری را فراموش نکنیم.پرداختن به کارهایی که همکاری و همیاری افراد را تقویت می کند، ثمرات زیبا و ماندگاری در زندگی اجتماعی و فردی بر جای می گذارد. هر جامعه ای که در آن، مردم به یکدیگر می اندیشند و یاری می رسانند، لطف و رحمت خداوند نیز به آن ها سایه می افکند تعاون در امور نیک آثار فراونی دارد که در این جا به چند مورد از آن آن ها اشاره می کنیم:

وحدت ، همبستگیعامل اصلی تعاون

همدلی، عامل وحدت است. ریشه وحدت بیش از آنکه در «اجتماع بدن ها» باشد در          «الفت دل ها» و پیوند قلب هاست. به همین جهت گفته اند: «همدلی از همزبانی بهتر است». وقتی دل ها یکی باشد، تن ها را هم به  هم نزدیک می کند و اگر دل ها از هم بیزار باشد، کنار هم  بودن  افراد، دردی را دوا نمی کند.1 به یقین، فراوانی تعداد شما سودی ندارد، آنگاه که همدلی شما اندک باشد2.

وحدت به معنی و مفهوم یکتایی و یگانگی است؛و به اتصال و ارتباط بین دو چیز یا دو نفر و مشارکت، اتحاد و همراهی ، همبستگی  گفته  می شود.

رسول گرامی اسلام با توجه به آیات قرآنی فرمودند: «ای مردم همه شما فرزندان آدم هستید و آدم از خاک آفریده شده است. عرب را بر غیر عرب هیچ فضیلت و برتری نیست مگر به تقوا و پاکی»

وحدت و اتحاد باعث نزول رحمت و تفرقه موجب عذاب است و رسول خدا فرمودند: «خالص کردن عمل برای خدا و خیرخواهی برای پیشوایان همراهی و ملازمت با جماعت مسلمین داشته باشد.»4

در سخنی دیگر آمده است: «هر کس از اجتماع مسلمانان دوری می کند، ریسمان اسلام را از گردن خود باز نموده است.»5

به شهادت تاریخ، حضرت علی (ع) بزرگ پرچمدار وحدت و انسجام میان مسلمانان و جامعه اسلامی بود. از نظر او اتحاد عامل شوکت و عزت و سربلندی جامعه اسلامی است: «عرب» امروز گر چه از نظر تعداد اندک اند؛ اما به نعمت اسلام فراوان و با اتحاد عزیز هستند.»1

سرافراز است میهن اسلامی چرا که معمار بزرگ انقلاب حضرت امام خمینی (ره) آنرا بر ایمان به خدا و وحدت و یکپارچگی بنا نهاد و در پیرو او رهبر فرزانه انقلاب حضرت آیه الله خامنه ای در صحنه های مختلف مردم را به دعوت از این مسیر مستقیم در سایه الطاف الهی دعوت می کند.



1- بحارالانوار، همان .ج 71، ص 350

1- نهج البلاغه، خ 119

2- سبزیان، علی اکبر. 1386. منشور اتحاد ملی و انسجام اسلامی. قم: انتشارات خادم الرضا. ص 28. دارالکتب الاسلامیه ج 1. ص 403.

4- اصول کافی، همان .ص 403.

5 - ابنبابویه، محمد بن علی.بی تا .امالی الصدوق‌ بی جا. موسسه الاعلمی للمطبوعات. ص 297.